محاكمه شدم! همين امشب و به مانند خيلي بارهاي قبلي، باز هم من متهم بودم و نقش قاضي، دادستان، وكيل شاكي، شاكي و... همه را با هم فائزه و فاطمه برعهده داشتند! همه چيز مثل هميشه بود الا دو چيز، اول آنكه اينبار سخنگو برخلاف هميشه فاطمه بود كه البته عجيب نيست، صداي فائزه از اين پس روز به روز كمتر مي شود! ديگر تفاوت آنكه اين بار، هرچه مي گفتند حق بود!
يادم هست در كودكي جوجه خروسي داشتم، هر وقت دنبالش ميكردم تا جان داشت فرار مي كرد، اما وقتي كه ميديد به كنج رسيده و اسير من است بي تقلا مي پذيرفت و آرام مي نشست تا ادامه ماجرا را ببيند! شايد وقتي هم پدرم آن را به شوهر عمه سپرد همينگونه شاهد ادامه ماجرا بود و شايد وقتي شوهر عمه ام سرش را مي بريد... من او را اينگونه عادت دادم!!
اين رسم جوجه خروس، هنوز در من هست! در دعوايي كه ميدانم مغلوبم نيازي به دست و پا زدن نيست! بايد تسليم بود، به قول فردمنش "بايد پارو نزد! وا داد... بايد دل رو به دريا داد"! حكايت غريبي است. خودم ميدانم كه وا داده ام ما شوق جمع كردنش نيست! حظ وادادگي گرفتار مي كند...
*****************
اما گوشه اي از همه آن راستها، در مورد وبلاگ بود. نرد به مانند آئينه اي موج دار شده است. تصويري كه از "حسام" مي دهد كج و ماوج است. مبهم و ناراست. اين را خودم ميدانستم، اما باور نداشتم. مي داني چرا؟ شايد مي خواهم بجاي حسام همين نرد باشم! وجودم به دوز خفيفي از لاابالي گري عطش داد. اما اين عطش از كجاست؟ از ...! و چه تضميني كه اين دوز حفيف بي خانمانم نكند!؟ هيچ...!
*****************
اين چند هفته نرد بي محتوا شده! چاره چيه؟ قلب سرد و گرم داره. گاهي ذوق هست و گاه نيست. البته دو سه تا مقاله مفصل دارم كه تكميل بشه تقديم ميكنم. تو خرداد هم دو تا سمينار در موضوع حقوق فنآوري اطلاعات دارم كه شرح و گزارشش رو ميذارم تو سايت. جبران مافات ميشه انشاالله (:
--------------------------------------
پ.ن : نيمه شب است و به رسم چندين سال گذشته در وقت دلتنگي، دوباره نشستم با «آتش در نيستان» ناظري مستي ميكنم...
گفت آتش بي سبب نفروختم دعوي بي معني ات را سوختم
ياحق/...