سوژه یابی

نمیدانم تا به حال مرجع مناسبی برای امتیازدهی به وبلاگها در ايران وجود داشته است یا خیر اما لااقل من در اين چند سال مرجع معتبری را ندیده ام، مهمتر آنکه معيار دقيقی هم برای این کار تعريف نشده است و کار بيشتر بر مداری ذائقه می گردد.

به نظرم، سخت ترين و مهم ترين بخش از توانايي يک وبلاگ نويس را بايد در سوژه يابی ديد. سوژه خوب نيز سوژه ای است که نو، متناسب با وقايع روز، قابل پردازش و نهايتاً قابل بهره برداری عمومی باشد. به عنوان مثال استفاده از موضوعاتی که مخاطب خاص داشته و وبلاگ را در حد ميل باکس تقلیل درجه می دهد يا استفاده از کامنت به عنوان محل محاورات فردی که بيشتر شبيه چت روم است از اشتباهات وبلاگ نويسی و رفتار غير حرفه ای است (که به وفور در بسیاری از وبلاگها از جمله همین وبلاگ دیده می شود)!

به نظرم رشد کمی وبلاگ نویسی در کشور ما چندان به معنای رشد کیفی آن نیست. ظهور وبلاگهای متعدد اما بی بار، حرفهای تکراری و نوشته های از سر بی حرفی و صفحه پرکن که گاه در قالب یک مینیمال به نمای فیلسوفانه و باطن هزل روانه می شود اتفاقی تکراری است که هر روز اگر به آن عمل نکنیم، لااقل شاهد آن هستیم. وبلاگ نویسی، یک هنر است که مستلزم هوش، توانایی ادبی و حوصله است.

 

--------------------

پ.ن 1: خواستم بگم میدونم وبلاگ خوب چیه ولی بلد نیستم وبلاگ نویس خوب باشم(:

پ.ن 2: «این» نمونه یک وبلاگ قوی و حرفه ای است!

پ.ن 3: وبلاگ نویس خوب باید در اولین قدم حرص پر بیننده بودن را از خود دور کند!

پ.ن 4: من خودم با این بند 3 مشکل دارم!! چون همیشه و همه جا دوستدارم دیده بشم!

پ.ن 5: باز این نعمت خدا بر سر من نازل شد... صبر کن پست میکنم بعد میخونی دیگه!!

پ.ن 6: سلطان وبلاگ نرد میگه : اااااه! بازم تو میخوای به روز کنی؟

پ.ن 7:

پ.ن 8: اگر هیچی مطلب توی پست نذارم، فقط بالاش بنویسم به روز شد هیچ فرقی تو کامنتها میکنه!؟

پ.ن 9: راسته میگن بازدید کننده های کامنتهای نرد، بیشتر از پستهاشه؟

پ.ن10: آهای! با تو ام...! نرد من رو پوپولیستی کردی!! خودم رو هم همینطور!

پ.ن11: تو وبلاگ نرد یه اتفاقای جالبی میفته، مثل اینکه «سفیدمک و سیامک» با هم میان با هم میرن!

پ.ن12: آهای «...»! شماره سريال نامردی رو بگو بدونم تو کدومشی!

پ.ن13: اندر کرامات «شیخ» ما! انگار مساله «هاله نور» ریشه جای دیگه ای داشته...