1- زن پس از عقد موقت باید عده نگه دارد. یعنی کمتر از سه ماه باید از ازدواج با مرد دیگر ازدواج نکند. با این حساب هر زن حداکثر می تواند در یک سال صیغه چهار مرد شود! یعنی اگر یک زن از 365 روز سال 5 روزش را صیغه 4 مرد مختلف باشد باید بقیه روزهای سال را عده نگه دارد! با این حساب صیغه کسی بودن از حالت "شغل" خارج می شود. هرچند جماعتی که نماز خواندن، قرآن خواندن، غسل مومن، مدح اهل بیت و... را بازار کردند دست از سر این حکم هم بر نخواهند داشت اما انصافا نمی توان زنی را که در یک روز با چندین مرد همخواب است را با زن صیغه ای که در سال حداکثر می تواند همسر 4 نفر باشد، یکی کرد.
2- در صورتی که از صیغه فرزندی متولد شود نفقه آن برعهده پدر است. یعنی نوع عقد در حقوق پدر نسبت به فرزند موثر نیست. کمترین شکی نیست که این مزیت مهم در فحشا موجود نیست. به قول اساتید طفل حاصل از زن به پدر منسوب نمی شود.
بنابراین مهمترین مزیت صیغه به فحشا آن است که اولاً از اینکه التذاذ جنسی به شغل تبدیل شود ممانعت می کند. ثانیاً از اختلاط نسل و ایجاد کودکان بی سرپرست ممانعت می کند (اگر درست اجرا شود) بنابراین من صیغه را فاحشگی نمی دانم!