وقتی باخبر میشی پول پيش خونه ات از 8 میليون شده 12 میلیون و باید اضافه کنی، یه احساس قشنگ مردونه ای بهت دست میده که وصف ناشدنی است. بعد با خودت فکر میکنی که باید بیشتر کار کرد! کار!؟ آخ تازه یادم میفته که سه تا جلسهء تداخل دار رو چطور به عافیت رد کنم که هیچکدوم از سه تا کارم رو از دست ندم!! نا خودآگاه به این نتیجه می رسم که بهترین راه پیچاندن دانشگاه است. دانشگاه!؟ باز یادم میفته که امروز موضوع پایان نامه ام هم توسط گروه برای توضیح بیشتر برگشت خورد، پس این هفته باید هم یه عریضه برای گروه بنویسم هم کنفرانس روز چهارشنبه رو آماده کنم هم... وجدانی! تو جای من باشی چیکار میکنی!؟ این شکلی میشی ... نه!؟
پ.ن 1: ماشالله بگید! به پدرش رفته...
پ.ن 2: دعای قشر آسیب پذیر = پروردگارا! دولتمردانی که به من مهرورزی کردن، به خودشان بکن!
پ.ن 3: پ.ن
پ.ن 4: حال کردی!؟ فکر کردی خبر ندارم میخواستی امشب آپ کنی از من شکایت کنی. خوردی؟
پ.ن 5: ادامه «پ.ن» ها در روزهای آتی تقدیم خواهد شد. تا مشت محکمی باشد بر این نویسنده پایینی!
پ.ن 6: شرکت در انتخابات تکلیف نیست <------ بخوانید!